818 Obserwatorzy
30 Obserwuję
pablos

Pablos czytelnik

Orson Scott Card - "Siódmy syn"

Siódmy syn"Opowieść o Alvinie Stwórcy", jak to ładnie została saga w Polsce nazwana, rozgrywa się w alternatywnym świecie, w którym Lord Protektor Cromwell nie został obalony, a monarchia brytyjska nigdy się nie podniosła. To wydarzenie z pewnością wywarło ogromny wpływ na Europę, ale to nie Europa jest miejscem, w którym rozgrywają się wydarzenia. Jest nim Ameryka Północna, po bezdrożach której podróżują pionierzy w poszukiwaniu swego miejsca na ziemi.
 
Punktem wyjścia, na którym mocno opiera się saga, jest powszechna u ludności amerykańskiej wiara w przesądy, zabobony, magiczne numery oraz znaki. Co więcej, owe gusła naprawdę działają - dobrze narysowany heks zatrzyma złodzieja, pomoże w życiu, a nawet ukryje prawdziwy wygląd przed oczami innych.
 
Card przedstawia losy rodziny Millerów, w której właśnie na świat ma przyjść kolejne dziecko - tytułowy siódmy syn siódmego syna. Wiadomo, iż będzie człowiekiem niezwykłym, a jedna z postaci - pięcioletnia Peggy, żagiew, czyli osoba potrafiąca śledzić ludzkie ścieżki w przyszłości - natychmiast odnajduje w nim sens swego życia; człowieka, który będzie w stanie poprowadzić ludzkość ku lepszemu.
 
Pierwszy tom "Opowieści o Alvinie Stwórcy" to dzieciństwo chłopca, ukazanie jego największego wroga, przedstawienie ludzi takimi, jakimi są - momentami książka jest wręcz wzruszająca, trudno opanować łzy radości, jak też ludzie potrafią być dobrzy, gdy tylko chcą. Z drugiej strony potrafią być także głupi, zawistni, bezwzględni, pyszni...
 
Pewnie, że można rzec, iż Card znowu wykorzystuje ten sam motyw, który raz już mu przyniósł sławę. Ender w momencie poznania go miał bodajże sześć lat, Alvina obserwujemy od dziecka i dzieckiem wciąż jest na końcu powieści. Ale to żadna wada, bo Card jak mało kto potrafi wniknąć w umysł młodego człowieka, którego osobowość dopiero się kształtuje, więc mimo iż motyw naprawdę jest ten sam (Alvin czuje, że powinien prowadzić ludzkość, Ender wie, że musi to robić) saga i tak robi niesamowite wrażenie. A moralizatorstwo autora wcale nie nuży, wręcz przeciwnie: naprawdę edukuje.
 
Gdyby tylko poziom kolejnych części dorównywał tomowi pierwszemu...
 
The Seventh Son
Prószyński i s-ka 1993